Köylülerimizden (sivru) Basri Sivri’nin Siirtte evli kızı Aynur Çokal Sivri bundan 6 yıl önce eşini kaybetti.

Uzman Çavuş  eşi görev başında vefat etti.Şehit mi edildi.Hayatına son mu verdi bu olay gizemini korumaktadır.

Eşi yıllardan beri hukuk mücadelesi veriyor.

Bir İhmalin Ardında Kalan Hayat”

Altı yıldır adalet arıyorum.
Bir eşini kaybetmiş kadın olarak değil sadece;
dört küçük yetimin annesi olarak,
her sabah gözümü açtığımda “bugün nasıl ayakta kalacağım” diye düşünen biri olarak…

Eşim görevdeyken hayatını kaybetti.
İntihar dediler.
Ama sorularım hiç bitmedi.
Çocuklarımın gözlerine bakıp “babanız neden yok” sorusuna cevap veremedim.

Devlete, hukuka, mahkemelere güvendim.
En çok da avukatlarıma güvendim.
Çünkü ben hukukçu değilim.
Ben acısıyla yaşayan, çocuklarını korumaya çalışan bir anneyim.

Ama en ağır darbeyi, mücadele ettiğim sistemden değil,
beni temsil etmesi gerekenlerin ihmallerinden aldım.

Anayasa Mahkemesi’ne yapılacak başvuru,
avukatlarımın “tebligatı bekleyelim” demesi yüzünden süresinde yapılmadı.
Karar UYAP’ta görülmüşken,
ben bekledim…
çünkü bana “bekle” dendi.

Oysa beklemek, benim için bir dosyanın değil,
bir hayatın kapanması demekti.

Bu ihmaller yüzünden:
• Hak arama yolum kapandı
• Dosyam esastan hiç incelenmedi
• Altı yıllık mücadelem bir “süre” kelimesine sıkıştırıldı

Ben hata yapmadım.
Ben sadece güvendim.

Dört yetim çocuğum var.
Hepsi küçük.
Onlara hem anne, hem baba, hem hukuk, hem sabır olmaya çalışıyorum.
Ama insan, adalet ararken bir de kendi avukatlarına karşı mücadele etmek zorunda kalınca…
işte orada gerçekten bitiyor.

Ben ayrıcalık istemiyorum.
Merhamet değil, hakkaniyet istiyorum.
Dosyamın bir kez olsun esasından dinlenmesini istiyorum.
Çocuklarımın “annem vazgeçmedi” diyebilmesini istiyorum.

Altı yıldır vazgeçmedim.
Ama artık yük çok ağır.
Ve bu yük, ihmallerle daha da ağırlaştırıldı. Sedat abimin reisimizin yetimlerim için hukuk mücadelem konusunda yardımcı olmasını istiyorum